Wednesday, September 14, 2016
,6:09 AM 0
29 Mei 2015. The day he left us for a really long time. Forever. Hazim, i bet you don't know how much i miss you, dear friend. Your last conversation with me i still keep it. Even you asked to kurus to stay cute
but i don't get mad because i believe you just want the best for me. Everytime I'm thinking about you zim, i will stalk NAN and I cried. Tak kira la berapa kali aku stalk, aku akan nangis. Your tweets dengan NAN. Gurau kau dengan NAN. Sumpah la, NAN manusia paling kuat pernah aku tengok. Right after you left, her mother got sick. Spm lagi. Banyak dugaan dia. Dia tabah gila. Aku bangga kenal NAN (through you). Dia wanita hebat. Kau untung bro, kawan-kawan kita pun support NAN's back even me. Supportive gila. Takda lagi lawak celaka dari kau. Gossip liar kau. Kepoyoan abadi kau. Takda kawan lama yang akan aku terserempak di KRU waktu cuti sem. Kadang-kadang aku ternampak kau, sumpah terkejut, tapi hakikatnya itu adalah abang Haqim. Mau pengsan aku. I have to get to used to this. Rindu lah. Aku suka baca apa yang kawan-kawan kau tulis kat ig kau everytime kau terlintas di fikiran mereka. @hazimyong is gone now. Nasib baik acc kau yang lagi satu tu ade lgi. Dapat gak kiteorang lepas rindu. Dorang pun rindu kau bro. Kami semua rindu. Al-fatihah buat rindu ini dan dirimu, Muhammad Hazim Bin Mohammad.
